W dobie kapitalizmu, gdzie wyznacznikiem pozycji społecznej jest ilość zer na koncie czy jak najwyższe stanowisko zajmowane w hierarchii zawodowej, gdzie kariera zawodowa jest na pierwszym miejscu. W dobie kiedy obojętność na krzywdę drugiego człowieka staje się powszechne, ergonomia wydaje się nam utopią. Czymś co nie ma szansy bycia, istnienia. To piękna ideologia, pełna szacunku dla człowieka, jego uczuć religijnych czy przekonań politycznych,gdzie opozycja jest wręcz pożądana, gdzie ważny jest człowiek, jego zdolności i predyspozycje. Ważnym elementem tej filozoficznej doktryny, są jasne nakreślone zasady etyczne i moralne. Utopia czy przyszła doktryna wielu narodów? Trudno jest jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Filozofia, dla której ważny, najważniejszy jest człowiek i jego dobro. Społeczeństwo obywatelskie jest normą społeczną. Każdy człowiek pracuje dla dobra innych. Źródłem ergonomizmu jest, istniejąca już w Starożytnej Grecji, demokracja bezpośrednia. Ideologia ta, jako swoje podstawy wskazuje na ponadczasowe wartości etyczne i moralne. Czy chcielibyśmy żyć w takim społeczeństwie? Na pewno, ale czy mamy szanse dożyć czasów, kiedy etyka, moralność będzie normą społeczną? Raczej nie. Jednak myśl, że inny człowiek bardzo chętnie nam pomoże, że nie przejdzie obojętnie obok krzywdy innych, jest bardzo przyjemna. Chociaż jest raczej nieosiągalna. Dzisiaj, kiedy wielu ludzi, poddaje się i przyłącza do takk zwanego ' wyścigu szczurów ', gdzie dla większości ludzi liczy się tylko on i wąskie grono najbliższych, trudno jest nam uwierzyć, że ta filozofia jest możliwa do wprowadzenia w życie. Po dłuższym zastanowieniu, przeanalizowaniu faktów, przyznają państwo, że ergonomizm to niestety utopia. Niestety trzeba by było setek lat by mozolnie wprowadzać zasady tej ideologi w codzienne życie ludzi.