Świat, który człowieka otacza cały czas się zmienia, przede wszystkim wskutek rozwoju społecznego, technicznego czy też cywilizacyjnego w pojęciu ogólnym. Tak czy inaczej obowiązujące zasady są zmieniane tak przede wszystkim by zapewnić wszystkim jak najbardziej komfortową egzystencję. Wiadomym jest, że mimo wysiłków nie udaje się zapewnienie właśnie wszystkim takiego samego bezpieczeństwa i poczucia komfortu. Każde społeczeństwo ma w tym punkcie swoje bolączki. Kwestią porządku idealnego zainteresowała się też taka dziedzina jak ergonomia. Powszechnie jest to kierunek kojarzony z dostosowywaniem warunków pracy do możliwości człowieka ją wykonującego tak by była jak najwygodniejsza i najmniej szkodliwa. Przedstawiciele tego kierunku myślowego reprezentują jednakże różne nauki w tym także filozofię, tą która zadaje konkretne pytania dotyczące warunków egzystencji i opiera się w udzielanych odpowiedziach na naukach społecznych, matematyce a także medycynie i innych. Wypływające z filozoficznego rozważania struktury społeczeństwa w oparciu o wytyczne z ergonomii doprowadziły do opisania społeczeństwa idealnego według norm tej nauki. Czyli takiego w którym na każdym poziomie obowiązują zasady zgodne z założeniem, że otoczenie człowieka musi być jak najlepiej dostosowane do jego możliwości ograniczeń i oczekiwań. Zatem takie społeczeństwo z porządkiem według zasad ergonomii nie potrzebowało by już prawa ani też instytucji państwa jako takiego. Z tej przyczyny że wszelkie rozwiązania wprowadzane by były w zgodzie z poszanowaniem zasad moralnych i etycznych wykazujących się poszanowaniem praw człowieka. Wydaje się, że taki organizm społeczny zbudowany wedle wspomnianych zasad jest tylko i wyłącznie utopią, która nie ma szans realizacji. Ludzie zbyt się między sobą różnią by udało się zbudować jeden konkretny porządek zadowalający wszystkich członków społeczności. Czyli rozważania filozoficzne na gruncie ergonomii można potraktować jako ciekawy eksperyment myślowy ale nic więcej.